Doğru yerde mi bıraktı taksici beni? Yokuşu mu çıkacağım şimdi acaba? Birine sorsam… Hem “Sora sora Bağdat bulunur” dimi? Yukarı doğru çıkacağım, karar verdim. Bulacağım, bırakmam daha yarım saatim var zaten ve yakındalar hissediyorum 🙂 Heh Aras kargo, kesin bilirler en iyisi onlara sormak. E gelmişim zaten, kapı yan taraftaymış. Durdum durdum apartmanın önünde sordum. Asansör! Yok, yürüyerek çıkarım ben. Şimdi kalırım falan; rezillik! Aslında çarpıcı olur, hiç unutulmam; “Aa o asansörde kalan kız değil miydi?” derler 🙂 Tık nefes oldum ya! Kendime not: Merdiven çıkarken düşünme! Bıdı bıdı bıdı iç sesim de yordu beni. Hıh geldim işte. Üstü başı bir düzelteyim. Tamam; çalıyorum zili. Kim açacak acaba? “Merhaba…”
Dedim ve içeriye girdim, giriş o giriş… 5 ay geçmiş. Buradayım, mutluyum… 🙂
